• AZERTY

    Deze week heb ik 4 dagen in Brussel vertoefd. Ik had er een cursus voor mijn werk. Natuurlijk zaten we niet in Brussel zelf, maar in een van die reuze gezellige voorsteden die iedere grote stad kenmerkt. In ons geval was dat Diegem. Een gehucht onder de rook van Zaventem. Het vliegveld welteverstaan.

    Het zijn klaarblijkelijk barre tijden. En dat zie je ook in Brussel. Veel kantoren staan leeg en onbebouwde kavels blijven vooral onbebouwd. Er gebeurt niet veel meer. Ik had samen met 3 collega’s een cursus OLAP kubussen bouwen. Dat zal vrijwel niemand iets zeggen en dat is jammer, want het is eigenlijk best wel spectaculaire materie. Allemaal virtueel op een computer dus niks te goochelen met een Rubik’s Cube, maar met gegevens en de manier waarop je die kunt combineren, kruisen en integreren. Ik zal het hier bij laten voor wat betreft de inhoud.

    Wat nu zo bijzonder is, en ik weet zeker dat iedereen daar bewust of onbewust wel eens bij heeft stil gestaan, is dat ze in België een heel andere toetsenbordindeling hebben dan wij in Nederland. De toetsen op een toetsenbord hebben bij ons de zogenaamde QWERTY volgorde, waar ze in België de AZERTY volgorde hebben. Wij kunnen direct cijfers typen op ons toetsenbord. Onze zuiderburen moeten hiervoor de shifttoets ingedrukt houden. Als je dan – net als ik – redelijk goed blind kunt typen, dan ben je die vaardigheid ineens kwijt. Het is overigens vrij makkelijk op te lossen door op je computer een andere toetsenbord indeling te kiezen, maar dan komen de toetsen niet meer overeen met de letter die verschijnt als je toets indrukt. Voor het merendeel van de toetsen in ieder geval.

    Toetsenborden zijn niet zomaar verzonnen. Daar zit een logica achter. Die logica stamt nog uit de tijd van de typemachines. Als je snel kunt typen – ik haal ongeveer 315 aanslagen per minuut – dan gaan de hamertjes van zo’n typemachine heel snel op en neer. En het gevaar is dan dat die hamertjes met elkaar in de knoop komen. Dat is mij vroeger nooit gebeurt want die 315 aanslagen haal je nooit op een manueel typemachine, maar dat heeft wel de volgorde van de toetsen op het toetsenbord bepaald. Belgen zijn veelal tweetalig. Dat wil zeggen dat ze ook vaak Frans typen en daarin zitten nu eenmaal veel meer accenten. Dat heeft ertoe geleid dat ze voor bijvoorbeeld een é een directe toets op het toetsenbord hebben zitten. Die zit daar waar bij ons de 2 zit.

    Sowieso is het ongelooflijk hoeveel verschillen er tussen landen zitten. Wij scheiden hele bedragen van de decimalen met een , en geven de duizendtallen aan met een . De Amerikanen doen dat precies andersom. Geen idee hoe Spanjaarden, Chinezen en Japanners dat doen, maar helemaal hetzelfde wordt het waarschijnlijk nooit. En dat is verrekte onhandig. Allerlei producten moeten worden aangepast aan landnormen. Moeten autofabrieken auto’s maken waar het stuur links en rechts zit, daar moeten computerfabrikanten laptops maken met verschillende toetsenborden. Extra duur dus, maar nauwelijks te voorkomen. Ook hebben al die verschillende normen tot veel ongelukken en blunders geleid. Vliegtuigen die in liters in plaats van in gallons worden afgetankt tot een bepaalde hoeveelheid en dan zonder kerosine in zee storten. Ook in de ruimtevaart zijn er onderdelen voor een ESA raket in Duitsland gemaakt die bij assemblage in Engeland niet bleken te passen op een onderdeel dat was gebouwd in inches.

    Ik snap het wel. Iedereen wil eigenlijk maar een norm. Het probleem is dan alleen dat iedereen dan wil dat die norm wel de hunne is.