• Flopperdeflop

    Omdat ze om moverende redenen ineens het fenomeen 3e Paasdag hebben ingevoerd en de Efteling vandaag iets teveel van het goede was voor de allerjongste telg van ons gezin, ben ik vanmiddag met Teun naar de film geweest. Niet zomaar een film. Kabouter Plop stond op het programma. Nu ben ik niet zo kapot van Kabouter Plop en hij waarschijnlijk ook niet zo van mij, maar ik moet zeggen dat Studio 100 in het verleden een paar films heeft gemaakt die het niveau van Disney net niet haalde. ‘Plop en het Vioolavontuur’ en ‘Plop in de Wolken’ waren mooi gemaakte films met een aardig verhaal dat bleef boeien. Helaas kan dat van ‘Plop wordt Kabouterkoning’ niet echt gezegd worden. Een veel goedkopere flutfilm dan dit kun je echt niet maken.

    Om te beginnen zijn de kabouters inmiddels allemaal behoorlijk op leeftijd. Lui loopt nog net niet met een rollator door het beeld, maar dat scheelt niet veel. De bos-trol die als ‘lief’ monster moet doorgaan is zo ontzettend slecht gemaakt dat het me nog niet gelukt is er ook maar 1 foto van te vinden op internet. Ieder kind in de zaal, en ook ouders heb ik zien meedoen, kropen verschrikt weg in hun stoel bij het zin van deze ronduit abominabele pop. Op het einde van de film moest de trol eigenlijk ontmaskerd worden als een heel aardig wezen waar geen kabouter bang voor hoefde te zijn, maar in Lanaken scandeerde de zaal nog net niet dat ‘haar hoofd op een zilveren schaal moest’.

    Het ging eigenlijk al direct mis bij de voorfilms. Het eerste filmpje was een film van een foetus in de buik van een moeder die vertelde dat ze over een uur geboren ging worden, zou trouwen als ze 22 was en kanker kreeg als ze bijna 40 was.

    De stemming zal er begrijpelijkerwijs gelijk goed in. Daarna kwam er een reclame van Coca Cola Zero. De drank bij uitstek voor kinderen van een jaar of 5. Waarbij een mevrouw met een goed gevuld shirt de auto van een gestandde Adonis ging repareren.

    De hele zaal werd van neerslachtig ineens hitsig. Twintig minuten lang werden de peuters door reclames van snoep, likeur en McDonalds van de ene emotie naar de andere geslingerd, maar toen kon de film beginnen. Ik meende echter na een kwartier al kinderen horen vragen of ze dat opbeurende filmpje met die foetus nog eens mochten zien. En dan net als het echt leuk begint te worden, en ook Rob de Nijs een kabouter blijkt te zijn, is het pauze. Heel abrupt. Een luide kraak, gevolgd door een klap en opeens werd de zaalverlichting op volle kracht ontstoken. ‘Intermission’ stond er op het scherm.

    Niemand ging meer naar de WC. Wel ging een kwart naar huis en er werd wat gemord in de zaal. Het zou niet meer goed komen. Gert Verhulst is met zijn Studio 100 op het punt aanbeland dat hij zich realiseert dat het niet uitmaakt of een film 1 miljoen kost of 100.000 euro. De mensen komen toch wel, want wat moet je anders doen als het regent op een 3e Paasdag. Het is nu alleen wachten op het aanstaande overlijden van Kabouter Lui en de arrestatie van Kabouter Klus. De leugenachtige Beun de Haas van de serie. Hoe dan ook; ik ga niet meer kijken. Hier zou je voor betaald moeten krijgen. Flopperdeflop