• Brood en Spelen

    Als er verkiezingen gehouden worden en partijen hebben het volk weer eens ‘brood en spelen’ beloofd komt er altijd een onderhandelingsfase waarin partijen er samen uit moeten zien te komen. Soms lukt dat en zijn de verschillen groot genoeg om een duidelijke coalitie met meer dan 75 zetels te vormen, maar soms gaat dat iets minder makkelijk. Maar als het minder makkelijk gaat moet je wel iets!

    Het is duidelijk dat de grote winnaar van de verkiezing de SP gaat worden en dat vind ik prima. Het is mijn partij niet, maar de SP heeft een duidelijk gezicht in de persoon van Emile Roemer en het is altijd duidelijk wat ze niet willen. Hierdoor weten we een ding vrijwel zeker: De SP maakt geen deel uit van de volgende regering en van welke regering dan ook want hun bereidheid tot onderhandelen is op het communistische af.  Dat betekent in de praktijk dus alles of niets en dan wordt het in een democratie doorgaans niets. Weg stem. Enige wat de heer Roemer dan 4 jaar rest is vrijwel wekelijks de zittende regering het advies te geven ontslag te nemen en nieuwe verkiezingen uit te schrijven waarna het hele riedeltje weer opnieuw begint. Jammer.

    De PVV is ook klaar. Nog niet bij de kiezer, maar wel bij de nieuwe coalitiebesprekingen. De PVV is namelijk duidelijk niet van plan ook maar ergens verantwoordelijkheid voor te nemen. Een partij die na 7 weken onderhandelen (waarbij het halen van een 3% begrotingstekort uitgangspunt was) ineens vergeten is waarom ze ook al weer aan het onderhandelen waren is totaal onbetrouwbaar en dat is men na 12 september echt niet vergeten. Je moet er toch ook niet aan denken dat die ooit ministers moeten gaan leveren.

    Het CDA heeft een probleem. Wat te doen met Ferrier en Koppejan? Nou ja, wat te doen? Die vliegen natuurlijk van de lijst, maar hoe pak je dat aan zonder van afrekenpraktijken beticht te worden? Waarschijnlijk bekokstooft de CDA achter de schermen burgermeesterplaatsen voor beide ‘dissidenten’ en trekken ze zich nu zelf terug uit de strijd. Dan kan de zoektocht naar een nieuwe lijsttrekker beginnen. Verhagen houdt het voor gezien. Was graag nog burgermeester van Maastricht geworden, maar dat zit er niet meer in dus die gaat van zijn oude dag genieten. Het CDA? Die zijn ook even klaar. Ik geef ze hooguit 10 zetels en dan is het veel. Gert Leers als lijsttrekker?

    D66 gaat natuurlijk winnen. Meer dan de SP, maar alleen in procenten. Achter Pechtold worden een kleine 17 man de kamer ingeroeid en als het meezit gaan ze nog regeren ook. Met wie? Met de PVDA en de VVD natuurlijk. Een andere oplossing zal er niet zijn. Helaas hebben we in Nederland geen kiesdrempel en moeten we ook nu weer naar het geneuzel van de Partij van de Dieren en Hero Brinkman gaan luisteren. Ook de Christen Unie, SGP en al die andere partijen met de bijbel blijven de kamer bevolken en vooral veel onnodige en overbodige vragen stellen waar heel veel ambtenaren voor nodig zijn om die te beantwoorden.

    De economische crisis is een werkelijkheid waar de meeste mensen gewoon niet aan willen. BTW omhoog? Hoger eigen risico? Kinderopvang duurder? Iedereen is het er over eens dat er iets moet gebeuren, maar je moet er niks van merken. Maar het vertrouwen moet omhoog. Als mensen vertrouwen in de economie gaan ze kopen. Gaan ze kopen, gaan we meer verdienen en komt er meer geld in de staatskas. Het vertrouwen komt niet terug van keiharde bezuinigingen, maar het komt ook niet terug van torenhoge schulden en hoge rentelasten die we met zijn alle ook weer moeten opbrengen. Er is geen goed en geen kwaad. Er is wel een niks. Niks is als niemand iets doet en men de kop in het zand steekt. Liever kijken en zeiken dan meedoen. Als je niks doet kun je ook niets fout doen lijkt de gedachte. Ik hoop niet dat de brandweer ook zo denkt als de royale gezinswoning van de heer Samsom ooit eens vlam mocht vatten. Niets is gewoon heel heel weinig. Hoeveel woorden je er ook voor nodig hebt.