• Uit positie geluld

    Op al mijn verlangslijstjes voor Sinterklaas van vroeger stond tenminste één kado. Een kado dat volgens mij op het verlanglijstje stond van ieder jongetje die er geen Barbies op het had staan. Dat was namelijk een radiografisch bestuurbare auto. Die stonden altijd ergens achteraan in het speelgoedboekje. Mijn moeder had goede connecties met de Sint want die wist mij altijd twee dingen te vertellen. Allereerst was het een te duur kado en ten tweede was het een stom rotding en dat kreeg ik niet van Sinterklaas. Blijkbaar had Sinterklaas met mijn moeder afgesproken dat cadeau’s – bij elkaar opgeteld – niet meer dan 75 gulden mochten kosten en was hem ook te verstaan gegeven dat kado’s die mijn moeder niet leuk vond door de welstandscommissie onherroepelijk zouden worden afgenomen. Mijn moeder had ook altijd gelijk. Ik heb er nooit een gekregen. Andere kinderen wel, maar die hadden blijkbaar een ander Service Level Agreement met de Sint, waardoor de mini-auto wel die productencatalogus was opgenomen.

    Nu was het wel zo dat er geen ongeschikter moment is om een RGBA te krijgen dan december. Het is koud, alles is zeiknat waardoor het aantal zichtbaar functionerende auto’s in januari al was gedaald tot nagenoeg nul.Toen Teun dit jaar gevraagd werd wat hij van Sinterklaas wenste te krijgen werd mij direct te verstaan gegeven dat er eigenlijk maar één kado op zijn lijstje stond en dat was een radiografisch bestuurbare auto. Hoe origineel! In tegenstelling tot mijn moeder zijn de Sint en ik nog niet gebrouilleerd en zodoende is de auto ook in de schoen verschenen. Om de reeds beschreven klimatologische reden heeft de auto in december vooral in de doos vertoefd, maar zaterdag mocht Teun voor het eerste echt met de auto scheuren.

    Hij is net 5, maar na enkele botsingen met de basketbalpalen kreeg ie er handigheid in. Na een kwartier sloeg echter de verveling toe en ontdekte hij dat het veel leuker is het autootje met de hoogst mogelijke snelheid de struiken in te kneuren. Ik was het daar vanzelfsprekend niet zo mee eens en liet hem weten dat hij echt geen nieuwe kreeg als deze kapot ging. ‘Ik heb hem van Sinterklaas gekregen, en niet van jouw’, was zijn toch wel terechte antwoord. ‘Nou dan bel ik Sinterklaas op en zeg ik dat ie zo’n auto niet meer hoeft te geven. Dat deed oma vroeger ook’, probeerde ik nog. ‘Kan niet’, zei Teun. ‘Jij hebt zijn telefoonnummer niet’. UPG heette dat vroeger. Uit positie geluld!

One Responseso far.

  1. simone schreef:

    Woehahaha zeg maar tegen Teun dat ik zn nummer wel heb en dat ik anders wel even voor jou bel met onze bebaarde vriend, en als hij het niet geloofd dan moet hij het maar aan Roos vragen want die is een aantal x life getuige geweest van een telefonisch onderhoud tussen mij en Sint.