• Magisch

    Sint heeft koud ons land verlaten en het is al weer tijd voor het volgende feest. Kerstmis. Heerlijk. Gezellig. Knus en warmpjes. Magisch zelfs. Ik ben bang dat ik het gevoel van Kerstmis al een jaar of 20 kwijt ben. Toen ik een klein manneke was mochten we van de juf of meester een kaarsje mee naar school nemen. In de klas werd het dan iets donker gemaakt en dan werd het extra gezellig. Na dit pyrotechnische hoogstandje mocht ondergetekende met de kaars naar huis en was het tijd voor kerstvakantie. Kerstavond was bijzonder. De nachtmis begon om 23.00 uur en was pas na 0.00 uur afgelopen en als ik dan met mijn vader naar de kerk was geweest stond er thuis een gedekte tafel te wachten. Ik weet nog steeds niet goed waarom, maar het was een mooie traditie en ik liet me de worstenbroodjes goed smaken. De dag voor Kerst was ook altijd een gewone dag. De winkels waren gewoon open (tenzij het een zondag was natuurlijk) en je had die dag ook normale dingen gedaan.

    Kerst zelf waren twee strontvervelend lange dagen. Er waren wel een hoop films op TV, maar naar een film of twee heb je dat ook wel gezien. We gingen dan wel vaker naar kerststalletjes in kerken kijken. De meeste kerststallen waren niet heel bijzonder, maar bij de Trappisten op de Ulingseheide in Tegelen maakten ze er nog wat van. Een stal met doorkijkjes, spiegels en allerlei verrassingen. Ben er vorig jaar nog eens gaan kijken. Het was grotendeels dezelfde kerststal en het leeuwendeel van de Trappisten die het ooit bedacht hebben zal inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige hebben verruild, maar het is nog steeds mooi. Zo zat je die dagen uit. Om al etend, snoepend, fonduend, raclettend, gourmettend, steengrillend uiteindelijk kotsmisselijk je bed in te kruipen op weg naar weer een gewone vakantiedag. Maar toch had het wat. Niks direct iets religieus, want die boodschap is bij mij nooit goed blijven plakken, maar wel iets met enig ontzag. Kerstliedjes draaiden we niet en als er al kerstmuziek was, dan was het klassieke muziek, maar dat hoorde er bij. Dit afgewisseld met een krakende kinder-kerst-langspeelplaat van de Leidse Sleuteltjes.

    Ergens eind jaren ’80 is het fout gegaan. Het is begonnen met die goedkope groene kerstlampjes van Chinese makelij. Die waren klein, goedkoop en oh zo gezellig. Toen kwam Sky Radio. Band Aid, Wham, Chris Rea, Frankie goes to Hollywood en ….. Jona Lewie. Wie? Ja. Jona Lewie schreef in 1980 zijn grootste hit ‘Stop the Cavalry’. Het was eigenlijk helemaal geen kerstliedje, maar hij stopte er toch maar het zinnetje ‘Wish I was at home for Christmas’ in omdat het nummer in november zou uitkomen.

          1. Jona Lewie - Stop the Cavalry

    Het resultaat is bekend. In 1995 deed ‘Merie van de Cair’ haar duit in het zakje en het repertoire van Kerstzender Sky Radio kon op slot. Vanaf 1 december word ik nu langzaam kotsmisselijk van continu diezelfde bellen en uitgekauwde deuntjes.

    Tijdens de kerstdagen is Maastricht magisch. Magisch is namelijk de stad volstorten met miljoenen kerstlampjes. Een kerstmarkt vol bontmutsen en wierookstokjes. Dikke rokende mensen uit een achterbuurt van Tilburg met een vette worst in hun bek. Een kerstrups. Dat is een gewone kermisrups maar dan met kerstmuziek. Een aantal hobbelpaardjes die met een gewei ineens rendieren moeten voorstellen en natuurlijk het reuzenrad. Die geeft ons de geruststellende gedachte dat Kerst dit jaar wordt aangeboden door Vodafone. Ze zullen wel een lijntje naar boven hebben om af en toe Onze-Lieve-Heer te vragen waar hij de ijsbaan het liefst wil hebben. In mijn buurt heb ik half november al huizen gezien waar de hele woonkamer knipperde van de lichtslangen, bomen, treintjes, kerstdorpen. In de tuin staat een levensgrote arreslee die zoveel licht geeft dat de straatverlichting best uit kan. Ik vind de Kerst ook wel leuk. Maar wel op mijn manier. Met mijn meisje en de mannekes. Samen even niks. Wel graag sneeuw. Dat is altijd leuk. Even.