• Drool Brittania …….

    union_jack_wallpaper_by_magnaen-d3666g3Het Verenigd Koninkrijk heeft zich in een poel van miserie gestort. In januari heeft het Brits parlement besloten dat op 23 juni de Britten naar de stembus gaan om antwoord te geven op een hele simpele vraag: Moet het Verenigd Koninkrijk in of uit de Europese Unie stappen? Een hele simpele vraag, maar een vraag die je nooit aan je burgers kunt en mag stellen. Na de tweede wereldoorlog heeft de handel, natuurlijk mede ingegeven door de wederopbouw na de oorlog, een enorme boost gehad. Los van het feit dat je kritisch mag zijn over de moraliteit van de handelswijzen en de milieubelangen die hierbij op grote schaal zijn geschonden is gebleken dat Europa zichzelf heeft gecorrigeerd en genivelleerd. Weinig landen in Europa hebben zoveel natuurlijke rijkdommen dat ze het zich kunnen permitteren achterover te leunen en het geld binnen te laten stromen.

    Landen als Noorwegen en Zwitserland zijn schatrijk en geen lid van de EU. Noorwegen wou ooit wel, maar mocht niet van Frankrijk. Zwitserland is van oudsher neutraal en doet aan verschillende verdragen wel mee, maar is geen lid van de EU. Hun rijkdom wordt niet veroorzaakt door het niet lid zijn van de EU. Noorwegen en Zwitserland zijn beiden kleine landen die heel veel investeren in het welzijn van hun bevolking. De ziektekosten zijn laag en Noorwegen heeft bovendien enorme natuurschatten en weinig inwoners. Iets wat je de Zwitsers ook kunt toebedelen. De bergen en de wegen die door de bergen zijn uitgekapt zijn waren geldmagneten voor de toch al zo krachtige Zwitserse economie. Op humanitair vlak dragen ze ook hun steentje bij. Het is zeker niet zo dat ze de andere landen de kolen uit het vuur laten halen bij de huidige vluchtelingencrisis. Wel worden ze niet getroffen door de problemen rondom Griekenland en de Euro. Dat scheelt een slok op een borrel.

    _88374841_88374840Het Verenigd Koninkrijk echter lijkt niet erg op die twee landen. Het is een handelsnatie met een krachtig financieel hart in Londen. De verwevenheid met Europa is groot. Nu blijkt dat vooral de Britse ouderen uittreding uit de EU wensen. Boris Johnson en Nigel Farage hebben het beeld opgeworpen dat het VK nu jaarlijks miljoenen gaat overhouden. Waar dat op gebaseerd is mag Joost weten. Jongeren zijn de pineut. Europa gaat het niet toestaan dat de Britse studenten met Europese subsidieregelingen in Europa studeren. De vrije handel van arbeid gaat natuurlijk echt een onderdeel van de onderhandelingen worden. Onderhandelingen waarvan de Britten nu denken dat ze sterk staan, maar waarvan nog maar moet blijken hoe sterk ze echt staan. Want vijf dagen na het Brexit referendum zag de wereld er toch een stukje anders uit dan de meeste Britten zich hadden voorgesteld. Premier Cameron is opgestapt. Zijn beoogde opvolger Boris Johnson die inmiddels het imago van een charlatan had was dageb onvindbaar en dook toen doodleuk op met de mededeling dat ze niet op hem hoefde te rekenen als nieuwe premier. Resultaat: de Tories hebben een crisis in de partij en bij Labour is het niet anders. Corbyn wordt verweten dat hij veel te weinig tegengas heeft gegeven om de Brexit te voorkomen. Hij is de steun van zo’n beetje al zijn MP’s kwijt maar blijft voorlopig aan. UK Independent onder leiding van Nigel Farage ging na de uitslag openlijk het gevecht aan in Brussel. Europa hield zijn hart vast. Als dit de man is die VK ging vertegenwoordigen bij de onderhandelingen dan konden de onderhandelingen wel eens heel lang duren. Onbegrijpelijk dan ook dat ook deze man na een week de pijp aan Maarten gaf met de mededeling dat hij zijn ‘leven terug wou’. Het Verenigd Koninkrijk bleef in opperste vertwijfeling achter. Met Farage en Johnson achter de stuurknuppel was het vliegtuig UK een vlucht met ongewisse bestemming begonnen. En na een oorverdovende start vol uitbundig gefeest dat was gelardeerd met de nodige ‘Pints’ trokken de nevelen op in het hoofd van de cabinecrew. De passagiers werd medegedeeld dat het VK ‘gered’ was en dat ze het nu zelf wel konden oplossen. Nou dat hebben we gezien. Alle bedrijven in het financieel district zijn zich over hun positie aan het heroriënteren en het Britse Pond is gekelderd. Standard and Poors hebben de kredietstatus van het VK teruggeschroefd van AAA+ naar AA. Buitenlandse investeerders weten het even niet. De politiek struikelt over zichzelf heen en er lijkt niemand op te staan die verstandige dingen zegt. Er zijn inmiddels 4 miljoen handtekeningen voor een hernieuwd referendum binnen en ook Schotland is zich aan het beraden op een vertrek uit het VK. Nieuwe parlementsverkiezingen in Engeland krijgen als inzet toch ook het vertrek van het VK uit de Unie. Wat moeten ze doen als de partij die voor blijven is nu ineens met overweldigende meerderheid het grootst wordt.

    En dat allemaal door een referendum. Een referendum met een slechte vraag. Met leugens en bangmakerij. Een moord op een MP. En vooral, en dat is misschien nog wel het ergste, doorspekt van nationalistische en racistische gevoelens. Engeland wou baas zijn in eigen huis. Daar kun je best begrip voor opbrengen. Europa mag best kritisch naar zichzelf gaan kijken. Dat zullen ze nu ook wel gaan doen. Want dit voorbeeld zal ergens in Europa navolging krijgen. De Nexit wordt voorspeld maar die gaat er voorlopig niet komen. Politieke partijen zijn zich rotgeschrokken. Dat waren ze al na het referendum over de Oekraïne. Maar nu weten ook de partijen die ooit zo voor een volksraadpleging waren het ineens niet meer zeker. In Engeland zijn 70% van de mensen gaan stemmen. Iets meer dan de helft daarvan is voor een Brexit. Dat is slechts 35% van de bevolking. In Nederland was het nog erger. Daar kwam nipt 30% stemmen en daarvan was ook weer een kleine meerderheid tegen de het associatieverdrag met de Oekraïne. De rest – en daar hoor ik ook bij – wil geen referendum.

    Als ik naar Engeland kijk dan is de keuze uit de EU te stappen ingegeven door xenofobie. Ik durf te beweren dat het leeuwendeel van de mensen die gestemd heeft het geen kloten kan schelen dat ze in de EU of niet in de EU zitten. De xenofobe UK5AKlangst die heel Europa steeds meer in haar greep houdt is er debet aan. Dat is ook alleen maar wat je de Britten hoort zeggen die enthousiast vertellen dat ze voor een Brexit hebben gestemd.  ‘De Oost-Europeanen pikken onze banen in’. Dergelijke kortzichtigheid bepaalt het debat. De politiek speelt met vuur. Naïviteit is haar grootste valkuil. Dit zag iedereen al jaren aankomen. Ook in Nederland spreekt drie kwart van de bouwvakkers Pools en wordt steeds vaker een Bulgaar in de vrachtwagen geduwd in plaats van een Nederlander’. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Het is ook een beetje naïef. Mijn gevoel zegt me dat het de verantwoordelijkheid is van de politiek om de keuzes van het volk te kanaliseren. Daarmee bedoel ik niet het beknotten van rechten, maar het voorkomen van het politieke pyramidespel dat nu is bedacht. De manier die nu bedacht is om het volk inspraak te geven neigt naar het recht van de sterkste. Degene die het hardst roept en het hardst ‘liegt’ weet zich verzekerd van de overwinning. Gesteund door mensen met geld met een bepaald belang is het letterlijk het recht van de sterkste. En ik kan me vergissen, maar ik denk te weten waar het recht van de sterkste toe gaat leiden. En ik betwijfel of iemand dat nog ooit wil meemaken.