• Ik weet waar je huis woont?

    Onze-Lieve-Heer heeft rare kostgangers. In november 2011 bleek de telefoon van mijn wederhelft niet meer geheel te voldoen aan het verwachtingspatroon die de moderne vrouw van een dergelijk apparaat heeft. Je moet er namelijk niet alleen mee kunnen bellen. Nee,  er moeten ook APP’s op kunnen draaien. ‘Vette’ APP’s zoals WhatsApp? en Wordfeud. Dus waar kom je dan mee thuis? Juist een iPhone.

    Helemaal vanzelf ging dat niet, want Vodafone sluit graag een abonnement met je af, maar als je dat abonnement dan wil openbreken en veranderen in een veel duurder abonnement kan dat niet. Soms kan ik dat begrijpen. Als je een abonnement met toestel hebt tenminste. Maar ze had een SIM-only toestel en dan vind ik het vreemd dat je niet naar een duurder abonnement met toestel kunt overstappen. De oplossing volgens meneer Vodafone was het oude abonnement gewoon aan te houden en een nieuw abonnement af te sluiten. Kan ik me in het licht van Vodafone iets bij voorstellen. Maar nu komt het onvermijdelijke probleem. Als je zo een nieuw abonnement afsluit, krijg je ook een nieuw nummer.

    En toen ging het mis. Niet direct, maar op enig moment begonnen zich mensen op haar nieuwe nummer te melden met vragen of klachten over een keuken en ene heer van W. Nooit van gehoord natuurlijk, maar na herhaaldelijk gebeld te zijn geworden, toch maar eens haar nummer op internet bij Google ingetikt. En daar verscheen een keukenbedrijf in Krimpen aan de IJssel. Nu rees in eerste instantie het vermoeden dat dit bedrijf per ongeluk een verkeerd nummer in de bedrijvengids had geplaatst. Dus wat doet een net mens anno 2012 dan: die stuurt een kaartje dat er misschien iets mis is met die vermelding op internet. Bellen ging immers niet.

    Het resultaat was niet helemaal wat we verwacht hadden. Op enig moment meldden zich binnen een kwartier de meest uiteenlopende – niet bestaande – bedrijven. Allemaal met een lulverhaal dat er vooral op neer kwam dat we ons adres moesten geven. Niet gedaan natuurlijk totdat op enig moment de ‘keukenboer’ zelf belde. Wat was namelijk het geval: zijn bedrijf was bijna failliet en dat kwam doordat wij zijn telefoonnummer hadden ingepikt. Maar hij zou er werk van maken, ons wel weten te vinden en alle incassobureau’s op ons afsturen. En dan blijft het even stil. Want het is dan wel vrij helder dat deze man niet helemaal zuiver op de graat is.

     

     We hebben even overwogen om aangifte te doen bij de politie wegens bedreiging, maar dat helpt toch allemaal geen moer. Deze man weet namelijk nog helemaal niks van ons. Als je aangifte doet, kan dat niet anoniem. Dat wil zeggen dat ook onze adresgegevens vermeld worden in de aangifte en die zou de man kunnen inzien. Zo hebben we het dus weer geregeld in Nederland. Je bent bedreigd. Weet wie het heeft gedaan. Die man weet niet wie jij bent, maar als je aangifte gaat doen weet hij dat wel en dus doe je geen aangifte en blijft zo’n man onaantastbaar. Toch gaat ook Vodafone niet helemaal vrijuit. Zij hebben dat nummer – dat in het verleden inderdaad van deze man is geweest – direct na afsluiten weer doorgegeven aan iemand anders. Daar moeten ze veel langer mee wachten. Minstens twee jaar.