• Steven Seagal

    Sommige acteurs hebben alles mee. Ze kunnen bijna iedereen spelen. ‘Good Guy’ of ‘Bad Guy’. Een van die toonbeelden van perfectie is de grootse Amerikaanse acteur Steven Seagal. Van deze acteur zien wij op zijn website staan dat hij behalve getalenteerd acteur ook nog musicus, filantroop en al bijna 20 jaar politieagent in Louisiana is. Waar vind je een dergelijk omnivalent talent nog in deze tijd?

    Een van de meest opvallende eigenschappen van Seagal als acteur is zijn verstaanbaarheid. Hij heeft er hard aan gewerkt om precies dezelfde verstaanbaarheid te halen als Clint Eastwood in diens ‘Smerige Harrie’ films. Hierdoor zijn zijn films dan ook uitermate geschikt voor blinden. Alle door hem uitgesproken zinnen zijn volkomen identiek qua toonhoogte hetgeen het voor de blinde kijker gemakkelijk maakt de stem van Seagal tussen de brekende botten en ontploffende auto’s te herkennen en te verstaan. Ook voor doven zijn de films uitermate geschikt omdat het er eigenlijk niet toe doet of hij wat zegt of niet. Zijn gezicht zegt namelijk alles. In iedere film is Seagal een politieagent, soldaat of iets wat daar op lijkt. Ook draagt hij in iedere film een lange jas (soms zwart, soms bruin) en heeft hij zijn haar strak naar achter gekamt en prijkt er een klein staartje in zijn nek. Toch gaat hij op deze manier, meer dan geloofwaardig in de ene rolprent voor Italiaan door, waar hij in een andere een Japanner, Rus, indiaan, kok, milieuactivist of Mexicaan is. Het zit hem in de details dus.

    Medisch gezien is Seagal een wonder. In Hollywood bestaan veel van deze wonders, maar bij Seagal is het ‘wonder’ opvallend aanwezig. Steven Seagal kan namelijk iemands been zo mooi breken dat het bijna direct weer aan elkaar groeit. Nadat een arm, schouder of nek met een luide kraak gebroken is en het slachtoffer roerloos op de grond blijft liggen, komt datzelfde slachtoffer een paar tellen later weer doodleuk uit een busje gesprongen waarna weer een ander ledemaat dezelfde behandeling krijgt. Steven is ook immuun voor kogels. Niemand komt op het idee om niet op dat kogelvrije vest te schieten, maar een kogel tussen zijn ogen te prikken omdat dat geen enkele zin heeft. Ze ketsen gewoon af. Gefrustreerd gaan de ‘slechteriken’ van de film dan keurig in een rijtje staan en wachten netjes op hun beurt om door papa Steven (er is vaak een dochter in nood) met enkele vakkundige – retetrage – maar super dodelijke Aikido-moves afgewerkt te worden.

    Steven wordt steeds groter. Letterlijk. Er is een formule om het gewicht van Steven te berekenen. Dan trek je van het jaartal van de film 1900 af en tel je er 40 bij op. Stevens’ grootsheid zit dan ook vooral in zijn gezicht. Net onder zijn geverfde volle lokken. Bedekte vroeger zijn coole zonnebril zijn oren en gezicht, tegenwoordig komt er nog een heel stuk gezicht naast zijn bril tevoorschijn. Maar wat een talent! Films maakt Steven even niet meer. Nu rijdt Steven, alleen gewapend met een gele nachtbril, met de echte politie mee om boeven te vangen. Wanneer ze bij een ongeluk of opstootje arriveren hijst Steven zich uit de auto en gaat heel erg gemeen staan kijken. Geen boef is daar echt van onder de indruk want als ze hem herkennen willen ze zelfs een handtekening van hem. Zijn ze er trots op door Steven gearresteerd te zijn. En dan willen de andere ‘homies’ dat natuurlijk ook. Dus er wordt volop gemoord en geroofd in Louisiana zodat ook zij kunnen zeggen ‘gepakt’ te zijn door Steven.

    In Nederland is Steven nog nooit geweest. Wel heeft ie er volgens mij hele goede contacten. Met RTL en Veronica. In totaal heeft Steven ongeveer 40 films gemaakt. Volgens mij worden er iedere week 3 op een van beide zenders uitgezonden. De een nog beter dan de andere. Vanavond komt ‘Belly of the Beast’. Die ken ik nog niet. Ben heel benieuwd waar die over gaat. Vast weer een topfilm!