• Glashelder

    Ik was even bang dat het onderwerp niet aan de orde zou komen, maar toen ik vanochtend de krant open sloeg was ik weer gerustgesteld. Er is namelijk weer ‘gedonder met de glazen’. Sinds een paar jaar hebben namelijk slimmeriken in Maastricht ontdekt dat er zo na de carnaval – en dan vooral op woensdag – een heleboel glas op straat ligt. Daar neergegooid door onverlaten die niet anders konden. Ze kregen hun glas immers in het cafe en dan is het inmiddels een goede Maastrichtse gewoonte om dat glas op straat kapot te gooien.

    Volgens mij is dat eigenlijk altijd al zo geweest, maar sinds een paar jaar is het een probleem. Topjournalist John Hoofs van de Limburger is aan de slag gegaan en is gaan bedenken hoe we van dit totale non-issue toch een punt kunnen maken. Hoofs heeft namelijk een belangrijke rol bij de krant. Hij ontdekt of maakt problemen waar ze niet zijn. Schrijft daar dan eerst een redactioneel artikel over en geeft vervolgens nog een keer zijn mening in zijn column of – mijn persoonlijke hoogtepunt – de rubriek ‘Allebonneur’.

    Hoofs heeft de lokale bandenleverancier Kicken gevraagd of hij veel banden heeft moeten vervangen van auto’s die in de binnenstad hebben gereden. Het antwoord is natuurlijk ja. Als je in je keuken 15 borden kapot gooit en er daarna met je blote poten doorheen gaat springen is de kans ook groot dat je bij de eerste hulp terecht komt. Agenten maken de keuze om daags na carnaval – nog voor de poetsploegen zijn begonnen – met een auto door de stad te gaan rijden. Voetgangersgebied nog wel. En dat moet ook kunnen, maar de kans is dan wel groot dat je in de kont van een kapot bierglas rijdt. En dat vinden ze blijkbaar geen probleem want anders reden ze daar niet. Die lekke band is een risico dat ze nemen. Als ieder agent zich bij een achtervolging van een zware misdadiger zou druk maken over de lak van zijn auto is wat mij betreft het eind zoek. Maar toch verwacht ik hier geen discussie van Hoofs over. Het enige wat Hoofs wil proberen is de discussie op te rakelen over het gebruik van glazen tijdens de Carnaval. Niet omdat hem dat een zak kan schelen, maar omdat ze er dan nog weken over kunnen schrijven. Want ik weet bijna zeker dat het eind van het liedje zal zijn dat er volgend jaar niet meer uit glazen gedronken mag worden. Dan ligt de stad de volgende dag nog steeds vol met glas, maar dan van de kratten bier die dan nog massaler zullen worden meegesleept.

    Eerlijk is eerlijk. De argumenten van de horeca over het persé willen tappen in een glas zijn natuurlijk ook debiel. Er is geen hond die zich werkelijk druk maakt over de manier waarop zijn glas bier wordt getapt. Ik heb ooit een training gehad in het tappen van een glas bier. Dat is lachwekkend. Je moet bier voor bier tappen en de tap tussentijds dicht doen. Het bier laten rusten, afschuimen en vervolgens met het merkje naar voren presenteren. Degene die deze manier van tappen met carnaval ergens is tegengekomen heeft echt in de verkeerde kroeg gestaan.