{"id":2383,"date":"2012-12-04T20:15:43","date_gmt":"2012-12-04T19:15:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.thornblog.nl\/?p=2383"},"modified":"2012-12-04T20:25:22","modified_gmt":"2012-12-04T19:25:22","slug":"vlindereffect-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thornblog.nl\/?p=2383","title":{"rendered":"Vlindereffect 2"},"content":{"rendered":"

Sinterklaas is een echte Nederlandse traditie. Een man met een baard die na 100 jaar nog altijd met de stoomboot naar Nederland komt gaat er bij de kinderen in als zoete koek. De roe en de kettingen waarmee kinderen de stuipen op het lijf gejaagd werden mogen uiteraard niet meer, maar de archa\u00efsche teksten in de Sinterklaasliedjes hebben sinds mijn geboorte in 1971 in ieder geval geen rivisie meer gehad en die teksten waren toen al gedateeerd.<\/p><\/blockquote>\n

\"\"<\/a>Zwarte Piet is natuurlijk helemaal niet zwart door de schoorsteen. Zwarte Piet is gewoon een Moor uit Spanje die wij tot voor enkele jaren mochten omschrijven als een neger. Dat mag nu niet meer, want dat zou verwijzen naar de slavernij, dus zeggen we nu een donkere medemens. Het is maar net waar je mee bent opgegroeid. Zonder daar enige kwalijke bijbedoelingen bij te hebben heb ik donkere mensen altijd negers genoemd zoals ik negerzoenen ook altijd negerzoenen heb genoemd en waarschijnlijk zal blijven noemen totdat de ‘Bond tegen mensen die negerzoenen zeggen’ zijn zin heeft gekregen en voor ieder mens een omschrijving heeft verzonnen die niet discriminerend is, maar tevens net zo onduidelijk als mens.<\/p>\n

Toen ik studeerde ging ik in Maastricht altijd boodschappen doen bij de Jac. Hermans. Een lokale supermarkt waar je het boterhammenvlees niet voorverpakt kon pakken, maar waar je aan een Maastrichtse schone achter de toonbank je voorkeur voor haar vlees kenbaar kon maken. Zij sneed daarvan dan altijd net iets teveel af en vroeg of het iets meer mocht zijn. Meestal mocht dat en ging je weer verder. Soms stonden er mensen voor je in de rij en op een dag in oktober 1993 stonden er een man of 5 voor me te wachten. Vier blanke mannen en een donkere man met een rode jas. De donkere man stond er al een tijdje en was op een gegeven moment aan de beurt. Toen de vleesjuffrouw vroeg wie er aan de beurt was stokte mijn stem. Ik wou zeggen; ‘Die donkere meneer daar’. Maar ik wist niet of ik dat kon maken. Het werd uiteindelijk: ‘Die meneer met die rode jas’. Terwijl er nog 3 anderen stonden met een rode jas. Ik heb daar nog vaak om moeten lachen, maar eigenlijk is het ridicuul. Het is juist net of je een tekortkoming niet wil benadrukken. Als er iemand in de rij staat met een onwillige toupet, en dat is bijna een tautologie, zeg je niet: ‘Die meneer met die toupet’. Maar waarom mag je iemands huidskleur niet benoemen. Ik bedoel er niks mee.<\/p>\n

In de Sinterklaasliedjes zingen we:<\/p>\n

‘ook al ben ik zwart als roet, ik meen toch wel goed’\u00a0<\/em><\/span><\/p>\n

Kijk. Dat is natuurlijk een pak van het tere kinderhart. Blijkbaar had hij-die-vroeger-neger-genoemd-mocht-worden vroeger een vrij slechte naam. Dat imago draagt ie nog altijd met zich mee en daarom moeten we gerustgesteld worden. Ook de gecastreerde haan (kapoen) doet ieder jaar nog vrolijk mee al weet geen mens waarom en heeft Sinterklaas nog steeds geen benul van ons ongeduld, want ‘gewis dan kwam hij wel’. Gewis? Zeker. Ik ben dit jaar in Roermond gaan kijken en toen Sint de bocht te water maakte zongen vaders, moeders en ook enkele kinderen ‘Zie ginds komt de stoomboot’. Tot zover ging alles goed. Maar op een gegeven moment waaide ‘de wimpers al heen en al weer’. Het is net ‘Gangnam Style’. Iedereen zingt mee maar geen mens kent de tekst.<\/p>\n

\"\"<\/a>Sinterklaas is in en uit tegelijk. Het is tegenwoordig voor de commercie een welkom interbellum tussen de zomer en de Kerst. In september liggen de chocoladeletters in de aanbieding en eind november moet de rotzooi de winkels uit om plaats te maken voor dezelfde rotzooi maar dan in kerstvorm. Tegen de tijd dat Nederland de verjaardag van de Sint viert is het strooigoed zwaar afgeprijsd en is het nagenoeg onmogelijk de juiste chocoladeletter te vinden. Kerst heeft gewonnen. Wat ik me altijd heb afgevraagd is of de kinderen in de Engelssprekende landen zo in de Kerstman geloven als wij in Sinterklaas. Dat Sinterklaas met een paard over het dak rijdt is onwaarschijnlijk, maar nog altijd geloofwaardiger dan dat er een dikke man met een slee door de lucht vliegt en her en der kado’s in een sok doet.<\/p>\n

Wat ook niet helpt is het feit dat er in steden als New York op iedere hoek van de straat een kerstman staat die voor het ‘goede’ doel aan het collecteren is. Toen ik nog in de Sint geloofde kwam ik wel eens een verdwaalde Sint, in een te kleine auto, met zijn mijter op schoot en de staf door het zijraam tegen, maar ik heb nooit twee Sinterklazen simultaan in mijn blikveld gehad. Het doet een beetje denken aan die films waarin mensen door de tijd reizen en koste-wat-kost zichzelf niet mogen ontmoeten omdat dit de toekomst zou veranderen. Laten geloven in Sinterklaas is dus niets meer dan voorkomen van het ‘vlindereffect’. De theorie van de hulpsinterklaas ten spijt. Een directe ontmoeting van een kind met twee Sinterklazen gaat onherroepelijk tot hele lastige vragen leiden.<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sinterklaas is een echte Nederlandse traditie. Een man met een baard die na 100 jaar nog altijd met de stoomboot naar Nederland komt gaat er bij de kinderen in als zoete koek. De roe en de kettingen waarmee kinderen de stuipen op het lijf gejaagd werden mogen uiteraard niet meer, maar de archa\u00efsche teksten in […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-2383","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2383","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2383"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2404,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2383\/revisions\/2404"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thornblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}