Top 500 van de 90s

• Posted on maart 2, 2012
• by Paul
• in Nieuws
• No Comments.

Deze week zond het Belgische zusje van Qmusic de Top 500 van de jaren 90 uit. Nu heb ik mijn muzikale ontwikkeling vooral in de eerste 5 jaren van de jaren 80 meegemaakt , maar ik benijd de mensen niet die met deze muziek groot zijn geworden. Het is natuurlijk makkelijk om alles te gaan zitten afzeiken en het is ook waar dat er in de jaren ’90 wel degelijk heel veel goede nummers gemaakt zijn, maar die stonden voor het overgrote deel niet in de top 500 van Q-music.

Het is bovendien zo dat de Belgen naar analogie van de Nederlandse ‘Happy Hardcore’ iconen zoals Charly Lownoise en Mental Theo, Rotterdam Termination Source en Technohead ook zo hun eigen lokale helden hadden. Die staan ook in deze lijst en voor het overgrote deel heb je daar nog nooit van gehoord. Dat geldt ook een heel groot deel van het oeuvre van Clousseau, de Kreuners en Vaya Con Dios. Hoewel Clousseau ook bij ons heel populair is geworden hebben ze in België een supersterstatus en zijn vrijwel alle nummers hits geworden.Toch val je ondanks al deze excuses met meer dan gemiddelde regelmaat van je stoel als er zich weer zo’n verschrikkelijk nummer met computer ‘drum and bass’ aandient. Luister nu eens naar onderstaand nummer en leg mij nu eens uit waarom dit nummer tot de beste 50 nummers van de jaren ’90 hoort? Van 1m11s tot 2m45s hangt de plaat en de rest is zo slecht dat je hoopt dat de plaat was blijven hangen.

Wat ook helpt is een nummer bij elkaar jatten. Er het geluid van een joelend publiek achter zetten en er dan een Duitser doorheen laten kraaien. Dat doe je dan 5 nummers lang en daar kun je dan vervolgens tot je 70e mee vooruit. Maar sommige nummers zijn zo slecht dat ze toch leuk worden. Die bereiken dan een persoonlijke ‘cult-status’. Normaal zijn ze niet om aan te horen, maar in op het juiste moment, op het juiste volume en met de nodige hoeveelheid drank achter de kiezen of in het vooruitzicht worden het ineens wereldplaten. Dat ligt dan meer aan de herinnering die je er bij hebt dan aan de muziek zelf, want die is niks en zal ook nooit iets worden.

      2. Judgement Day - D-devils