• Gridlock

    Het zijn barre tijden. Vooral op de arbeidsmarkt. Schoolverlaters hebben de grootst mogelijk moeite om aan een baan te komen door de economische malaise waarin ons land – en de rest van de wereld – verkeerd. Tegelijkertijd motiveert de overheid de oudere werknemers, aan de bovenkant van de arbeidsmarkt, nou niet bepaald om de arbeidsmarkt te verlaten. Hierdoor blijven organisatie verstroken van ‘vers’ bloed en klontert veel ‘oud’ bloed samen in de levensaderen, door vooral veel te lang – ongemotiveerd en gefrustreerd over de aantasting van hun pensioen – hun tijd uit te blijven zitten. En dat allemaal voor een paar honderd euro per maand. Terwijl de meeste het financieel zo slecht niet eens hebben. Veel hebben een eigen huis dat grotendeels of geheel is afbetaald en in ieder geval gekocht is in een tijd dat huizen nog in guldens werden verhandeld.

    gouden-handdrukIk chargeer natuurlijk vreselijk, maar ik krijg zo langzaamaan wel jeuk van al die mensen die aan de keukentafel op het werk maar zitten te wachten op dat ‘gouden aanbod’ waarmee ze van hun welverdiende pensioen kunnen gaan genieten. Ze hebben gelijk. Zij hebben pech. Maar hebben zij meer pech omdat ze de eerste zijn? Degene die de klachten moeten aanhoren zijn vele malen slechter af. Het argument dat ze er jarenlang voor betaald hebben is onweerlegbaar, maar even onweerlegbaar is het feit dat – en daar kunnen ze natuurlijk niks aan doen – er te weinig in het potje zit en er dus gewoon te weinig is betaald. Als je dan niet begrijpt dat het blijven doorbetalen van onevenredig hoge pensioenen alleen gefinancierd kan worden uit de inleg van de jongeren die die premie afdragen, dan heb je nog nooit van een pyramidespel gehoord. Het is soms net alsof iemand die maar niet van zijn chronische verkoudheid afkomst blijft klagen tegen iemand met acute leukemie dat hij het zo slecht heeft.

    De jonge generatie wil vooral werken. Wat ze doen maakt niet uit. Desnoods maar iets wat ze helemaal niet gestudeerd of geleerd hebben. Als je eenmaal een baan hebt zet je jezelf op LinkedIn of Facebook en dan ga je op zoek naar een ‘echt leuke baan’. Wat zegt dat over zo iemand? Wat zegt het over iemand als die op woensdagochtend op Facebook (met nagenoeg alle collega’s als vriend) zet: ‘Nog 20 uur dan is het weekend!’. Welk een motivatie en arbeidsvreugde! Met die profielen op LinkedIn en Facebook is natuurlijk ook vanalles mis. Mensen lijken te denken dat het aantal connecties of vrienden op Facebook iets zou zeggen over de omvang van jouw persoonlijke netwerk. Een netwerk waarin je dingen voor elkaar kunt krijgen. Kunt ritselen. Voeg daar een hele trits skills aan toe en heel LinkedIn staat vol met mensen die – naar eigen zeggen – overal inzetbaar zijn. Zie het als een stukje persoonlijke marketing. En marketing is eigenlijk een ander woord voor overdreven ophemeling of verheerlijking van iets dat in werkelijkheid een stuk minder geweldig is. En dat komt natuurlijk omdat iedereen dat doet. Zelfs liegen is hierbij toegestaan. Zolang je je maar genoeg bediend van niet-kwatificeerbare termen als ‘ruime kennis van’ of ‘gedegen basis’ kun je nooit als leugenaar bestempeld worden. Feit is wel dat als ze op vakantie in een vliegtuig zouden stappen met een piloot achter de knuppel met dezelfde ‘ruime kennis’ – maar dan nu van vliegen – ze liever niet zouden meegaan. Een keer kijken naar RTL Transportwereld maakt je geen Logistiek Planner. Daar kom je snel genoeg achter.

    220px-Gridlock.svgAan de bovenkant zit het vast. Aan de onderkant zit het ook vast en daartussen in springen nieuwe werknemers als sprinkhanen van baan naar baan op zoek naar iets wat ze echt leuk vinden. Dat maakt dan ook weer direct dat de bovenkant niet kan gaan, want daar zit wel een stukje continuïteit. Dit lijkt dus verdacht veel op gridlock. De situatie waarin iedereen op elkaar staat te wachten, maar niemand als eerste wil schuiven omdat die er per saldo het slechtst vanaf komt. Als niemand wil schuiven, moet je gaan duwen of trekken. Jongeren op hun plek fixeren. Motiveer ze juist minder om zich heen te kijken. Zorg dat ze de goede dingen doen en die dingen ook goed doen. Ouderen moeten leren genoegen te nemen met minder. Blij zijn met ‘veel’ in plaats van met ‘heel veel’. Want anders staan we over 5 jaar nog vast.