• Knalfeest

    Een maand geleden schoot de zoveelste tot de tanden bewapende Amerikaanse idioot ergens een grote hoeveelheid ongewapende – zwarte – mensen dood. De dader, Dylann Roof, was op internet te bewonderen met een pistool en een confederale vlag. Het is een incident in een – inmiddels – enorme reeks schiet-incidenten waarvan we feitelijk maar een ding kunnen concluderen: het zal alleen maar erger worden. Na de schietpartij op de Columbine High School in 1999, waarbij totaal onschuldige mensen werden gedood, is er precedent geschapen.

    dvd_bowlDe daders van Columbine waren ‘losers’. Losers in de zin dat ze veel gepest werden op school. Het waren buitenbeentjes die vooral opvielen doordat ze nergens door opvielen. Zo werden ze naar de zijlijn van de samenleving gebonjourd. Vanuit die zijlijn ontstond een haat voor alles wat wel succesvol, opvallend of zelfs slechts vanzelfsprekend was voor de meeste mensen. Mensen die gewoon naar school gaan. Daar hun lessen volgen. Genieten van sport en sociale contacten worden ineens verafschuwd. Die afschuw ging zelfs zo ver dat er een moment is gekomen dat ze naar de wapens grepen om als een soort ‘Engelen der Wrake’ tenminste één opvallende daad in hun leven te bewerkstelligen. Hoe laf deze daad in de ogen van velen ook is, voor veel mensen – die waar dan ook ter wereld langs diezelfde zijlijn vertoeven – zijn Eric Harris en Dylan Klebold helden. Hun gedrag is vele tientallen malen gekopieerd.

    Op scholen maar zeker ook op andere plekken zijn inmiddels honderden onschuldigen op soortgelijke wijze afgeslacht. Bioscopen, winkelcentra, pleinen en jeugdkampen zijn al het jachtreservaat geweest voor deze ogenschijnlijke gewetenloze idioten. De ongebreidelde media-aandacht die dergelijke gebeurtenissen krijgt doet bij de normale mensen de ‘waarom’-vraag alleen maar groeien. De lafheid van de daad is daarbij de meest onbegrijpelijke factor. Het betreft ongewapende mensen die helemaal niks fout deden. Maar ik denk dat de daders weten ook wel dat het ongewapende mensen betreft en dat het geen heroïsche daad is. Maar langs die zijlijn wordt blijkbaar anders gedacht. Daar ontstaan gevoelens die de meeste mensen zullen afdoen als schizofrenie maar die voor de mensen die daar vertoeven wel degelijk waar zijn. Ze zien in alles wat normaal en succesvol is de bron van hun ellende.

    Complottheorieën en zondebokdenken is hier niet vreemd. Dat hoort bij angst. Ben je ergens bang voor en kun je dat geen goede richting geven, dan geef je het een smoel. De holbewoners deden dat al. Branden en natuurgeweld was het werk van een hogere macht. Het offeren van van alles en nog wat zou die hogere macht moeten laven. Als dat niet werkte hield je niet op met offeren, maar offerde je meer. Dat deed Hitler in feite ook. Alle onheil was de schuld van de Joden en andere ‘abjecte’ groeperingen in de maatschappij. Door systematisch gehandicapten, Joden, homoseksuelen en zigeuners te vervolgen had het kwaad een smoel en was de oplossing ook direct duidelijk. De vele vernietigingskampen die het Duitse Rijk oprichtte zijn daar de gruwelijke voorbeelden van.

    Veel geleerd hebben we er niet van. Eigenlijk alleen maar in Europa. Wij hebben geleerd waar dergelijke haat toe leidt. De Tweede Wereldoorlog heeft aan 72 miljoen mensen het leven gekost. Ruim 5 miljoen Joden zijn vernietigd. In het zuiden van de Verenigde Staten was een soortgelijke situatie. Na de afschaffing van de slavernij in 1865 is de positie van de zwarte bevolking in het zuiden van Amerika feitelijk nooit rustig geweest. In die explosieve sfeer ontstaan groeperingen als de Ku Klux Klan. Op het hoogtepunt hadden ze meer dan 5 miljoen leden. Angst was de belangrijkste drijfveer. De Klan bestaat niet meer. Sinds de oprichting is de Klan 10 keer gestopt en weer begonnen. Op dit moment zijn er hooguit een paar duizend leden en dat zijn over het algemeen neonazi’s. Die bedienen zich van oude gebruiken, kledij en vlaggen en proberen zo een link te leggen naar de geschiedenis om daarmee hun bestaan te rechtvaardigen. Feitelijk zijn het verschoppelingen van de maatschappij die zich aan de kantlijn hebben verenigd en zich bedienen van eeuwenoude retoriek om de gevestigde maatschappij angst in te boezemen. Ongevaarlijk zijn ze niet maar als groep kunnen ze weinig kwaad. Het zijn die eenlingen die de grip op de werkelijkheid totaal zijn kwijtgeraakt die gevaarlijk zijn. Die zijn bereid te sterven en in hun ondergang tientallen ‘vijanden’ mee te sleuren.

    confederate-flagDe media spelen een twijfelachtige rol. Na het schietincident in Charleston was de confederale vlag ineens onderwerp van discussie. Deze vlag representeert voor veel zwarte Amerikanen de rassenhaat omdat ook de Ku Klux Klan er mee paradeert. Gevolg is dat nu de vlag voor het parlement gestreken moet worden. Dylann Roof poseerde ook met een pot vol geraniums. Het verbieden van geraniums heeft net zoveel effect als het verbieden van de vlag. Maar het is blijkbaar nodig iets aan te pakken als er een dergelijke incident heeft plaatsgevonden. Ondertussen geven de media weer zoveel aandacht aan deze zaak dat het wachten is op een volgend geretardeerd sujet aan de zijlijn voor zijn ‘moment of fame’. Iedere moord heeft een sequel. Een vervolg vaak nog slechter dan het origineel waarbij de succesvolle elementen vooral herhaald worden. En die succesvolle elementen zijn zoals altijd een groot aantal onschuldige slachtoffers en een zelfmoord tot slot. Dé media bestaat natuurlijk niet. Social media brengen ons het ‘nieuws’ via Twitter, Instagram of Facebook in een paar seconde op onze smartphones. Een machtig mooi podium voor iemand die er met een ‘knal’ uit wil gaan.